Cristina Danneels columniste

Delen is superlief… Als een rivier steeds overstroomt, en het land daardoor dagelijks onder water staat, dan ga je geen dweilen uitdelen. Dat is vrij nutteloos, want voor je de boel droog hebt sta je weer tot je enkels in het water. Nee, in een dergelijk geval is het verstandigerVerder lezen…

Sanne Visser gedichten in Proza

Delen is superlief… Ik strekte, ik lekte, ik beminde, ik beminde, ik kleefde, ik dronk en zweefde. Jouw krullen, jouw rug, jouw huid, jouw kriebel, jouw tong, jouw smaak, jouw geur, jouw wiebel. Ik huisde, ik reisde, ik ruste. Tot de laatste nacht welteruste. Jij ook verward, maar zo volVerder lezen…

Cristina Danneels columniste

Delen is superlief… Ik woon aan de rand van een dorpje in een voor een groot deel van het jaar erg rustig straatje. Met al zijn voor- en nadelen. Een rustig straatje in een dorpje aan de Spaanse kust nodigt namelijk vakantiegangers uit. Niets aan te doen. Tegenover mij isVerder lezen…

Sanne Visser gedichten in Proza

Delen is superlief… En daag me niet uit. Om te proeven van jouw huid. De zilte oppervlakte likkend. Mijn lippen mikkend op wat naar me rijst. En wijst op jouw groeiende hartstocht. Omdat het vocht geofferd. Over mijn lijf wordt gesmeerd. En ik voel na je zwoel te hebben gezoend.Verder lezen…

Sanne Visser gedichten in Proza

Delen is superlief… Stiltes zijn mooi en oefenloos gevuld. Als geruisloos in echo’s gehuld. Maar ook kunnen ze spanningen bezitten. Hoorbaar vanuit de stilte naar buiten treden. Zijn het de gedachten  welke omstreden… zonder strikken maar vol angst zullen ze zich hullen. Niet bij machten dit geluid uit te zetten.Verder lezen…

Sanne Visser gedichten in Proza

Delen is superlief… Goed om juist vandaag te gaan. Ik heb namelijk alles zien staan. Een schap vol verleden een volle schat heden. Rijen gespiegeld naast elkaar, zoals gestapelde gedachten van haar. Een mengelmoes van wat eens was, toen een bezit nu niets pas. Wanneer je dat ziet en loslaat.Verder lezen…

Sanne Visser gedichten in Proza

Delen is superlief… Was ik maar een pluis, dan kon ik reizen op de wind naar een Spaans huis, waar ik mijn liefste lieffie vind. Waar het warm is en zacht en de zon met roze rijst en de koude nacht met sterren bezaaide naar de hemel wijst. Waar ikVerder lezen…

Cristina Danneels columniste

Delen is superlief… Als een ‘langzaam-maar-zeker-richting-de-veertig-vrouw’ wordt het steeds lastiger om er fris en fruitig uit te blijven zien. Zeker als je, net als ik, houdt van zekere aspecten van het ‘goede leven’. En met ‘goed leven’ bedoel ik dus niet het nuttigen van quinoa-groentenshakes en het lopen van marathons. Nee,Verder lezen…

Cristina Danneels columniste

Delen is superlief… En wat nou als dit het blijkt te zijn? Dit, het ultieme moment, de reden waarvoor ik me door donkere en vooral koude binnenhangdagen worstel. Misschien is dit het wel en houden dagen als deze mij overeind. Misschien, heel misschien, is dit de perfecte dag. De groeneVerder lezen…

Cristina Danneels columniste

Delen is superlief… Als sproeten gevoelige vrouw ben je in de winter heel wat beter af dan in de zomer. ’s Winters is er namelijk geen vuiltje aan de lucht. Het smeren om de gezichtshuid te beschermen tegen de temperatuurschommelingen tussen ons centraal verwarmde huis en de koudere buitenlucht vereistVerder lezen…