Cristina Danneels Columniste

WOLLEN MUTS

WOLLEN MUTS

Na een zware stapavond word ik vanochtend wakker. In mijn eigen bed, dat dan weer wel. Terwijl ik op de tast zoek naar de fles water die steevast naast mijn bed staat, hoor ik iemand naast mij geluiden maken die normaal slechts voor personen zijn gereserveerd die zwaar terminaal zijn. 

Ik werk mijn brandende ogen één voor één open en zie naast mij iets liggen met oranje haar. Niet rood of rossig, nee, zo oranje als een wortel. Niets mis mee, want op zich val ik zeker op een mooie ‘ginger’, maar deze dame is oogverblindend, letterlijk. Als mijn ogen eenmaal gewend zijn aan haar felle licht, bekijk ik deze onverwachte verrassing eens goed. Het eerste wat mij opvalt is dat ze naakt is. Het tweede dat ik meteen zie is het ontbreken van enige ‘Brazilian’, noch een geboorte uitvoering, maar juist de aanwezigheid van een heel regenwoud. Een regenwoud dat er vanuit mijn positie uitziet als een complete bosbrand.

The bush is back
Waarschijnlijk heb ik ergens iets gemist en is ‘the bush back’ en zijn vrouwen ineens helemaal klaar met al dat waxen, scheren en laseren. Ik kan me dat goed voorstellen, want het blijft een heel gedoe om haar-, maar vooral stoppelloos rond te huppelen. Vooral het waxen vind ik een complete ramp. Daar lig je dan, met je benen wijd en bij elke ‘rats’ met de tranen in je ogen. Nog erger is het om het door een professional te laten doen. Eerst mag je, met het schaamrood op je kaken, op handen en knieën gaan zitten, terwijl een Russin met extreem obesitas gloeiend hete wax op plekken smeert waar je eigenlijk helemaal geen gloeiend hete wax bij in de buurt wil hebben.

PERSOONLIJK VIND IK EEN GESCHOREN POES WEL PRETTIG WANT NIEMAND WIL TENSLOTTE FLOSSEN

Flossen
Ik kijk nog eens naar de vlammende bos haar die de driehoek siert van de schone slaapster naast mij. Ik vraag mij serieus af hoe ze dat allemaal weggewerkt krijgt in haar bikini. Of zou ze het ’s zomers misschien in twee vlechtjes dragen? Het zet mij wel aan het denken. Waarom moet het zo kort en vooral zo kaal? Wie heeft op een gegeven moment bepaalt dat het mode is om er als een kipfilet bij lopen? En wie heeft nu bepaalt dat die periode schijnbaar weer voorbij is? Persoonlijk vind ik een geschoren poes wel prettig, want niemand wil tenslotte ‘flossen’. Maar langs de andere kant vind ik een goed onderhouden tuintje ook wel weer iets vrouwelijks hebben, beetje mysterieus ook.
 

Dus vraag ik mij af, terwijl mijn roodharige vriendin langzaam uit het dodenrijk herrijst, of kaal tot het verleden behoort. In dat geval laat ik, modebewust als ik ben, meteen alles lekker groeien. Maar dan wel na de zomer. Want om nu in de snikhete Spaanse zomer met een wollen muts rond te lopen, gaat me wat al te ver. 

Cristina xxx


Columniste/schrijfster Cristina Danneels woont, na enkele jaren in Zuid Afrika te hebben doorgebracht, al weer enige tijd aan de Costa Blanca. In haar column geeft zij op soms orthodoxe wijze haar kijk op het leven. Meer lezen? Ga dan naar Facebook.com/columniste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *