WAT IS ER ZO ‘GOED’ AAN GOEDE VRIJDAG?

WAT IS ER ZO ‘GOED’ AAN GOEDE VRIJDAG?

Het is vandaag ‘Goede Vrijdag’, de vrijdag voor Pasen. Maar wat is ‘Goede Vrijdag’ nu eigenlijk? En wat is er zo ‘Goed’ aan deze vrijdag? Op ‘Goede Vrijdag’ herdenken christenen de kruisiging en dood van Jezus op de heuvel Golgotha nabij de stad Jeruzalem. Jezus stierf volgens de Bijbel door de kruisdood, nadat hij door de Romeinse stadhouder Pontius Pilatus op aandrang van het Sanhedrin, de Joodse Hoge Raad, hiertoe was veroordeeld.

Kiezen tussen Jezus en Barabbas
In de nacht van Witte Donderdag, de dag voor Goede Vrijdag’ wordt Jezus door één van zijn apostelen, Judas, door een zoen aangewezen en verraden om vervolgens gevangen genomen te worden. Hier komt de uitdrukking ‘een Judaskus’ vandaan. Eerst wordt Jezus door de Joodse Hoge Raad verhoord. Zij achten hem schuldig, maar mogen hem niet ter dood veroordelen, want dat mogen in die tijd alleen de Romeinse bezetters. Heel vroeg in de morgen komen de hogepriesters, oudsten en het hele sanhedrin bij elkaar. Besloten wordt om Jezus ter dood te brengen. Hij wordt geboeid en naar de stadhouder Pilatus gebracht. Die weet zich niet goed raad met de situatie, bedenkt dan dat Jezus oorspronkelijk uit Galilea komt en daardoor onder het recht van Herodes valt. Deze blijkt in de stad te zijn, waarop Jezus naar Herodes gestuurd wordt. Herodes drijft de spot met Jezus; hij geeft hem een mantel en stuurt hem als een ‘nepkoning’ terug naar Pilatus. Deze probeert Jezus vrij te laten, door het volk te laten kiezen tussen de moordenaar Barabbas en Jezus. Het volk heeft echter liever de moordenaar vrij, waarop Pilatus Jezus laat geselen.

Hij was zijn handen in onschuld
Romeinse soldaten nemen Jezus hierop mee naar de binnenplaats van het gerechtsgebouw, zetten een doornenkroon op zijn hoofd en doen hem een purperen mantel om. Ze lachen hem uit en slaan hem op zijn hoofd. Pilatus laat hierop Jezus aan het volk zien, maar het wordt niet voldoende geacht; “kruisig hem”, schreeuwt het volk. Uiteindelijk geeft Pilatus toe aan de wens van het volk en ‘wast zijn handen in onschuld’. Nadat Pilatus zijn oordeel heeft uitgesproken, wordt Jezus naar de berg Golgotha gebracht even buiten de stad. Volgens de evangeliën in de Bijbel hoeft Jezus niet zelf zijn kruis te dragen maar iemand anders, toevallig wordt dit Simon van Cyrene. Rond negen uur ’s ochtends wordt Jezus gekruisigd, tussen twee moordenaars. Drie uur later wordt het donker op heel de aarde, tot drie uur ’s middags, waarna Jezus sterft. Op dat moment schudt de aarde en scheurt het voorhangsel in de tempel van boven naar beneden door. In de evangeliën zijn verschillende versie´s over de laatste woorden van Jezus voordat hij sterft. Het evangelie van Lucas en Johannes spreken over “Het is volbracht” en het evangelie van Marcus en Mattheus spreekt over “Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?”.

PILATUS GEEFT TOE AAN DE WENS VAN HET VOLK EN WAST ZIJN HANDEN VERVOLGENS IN ONSCHULD

Begrafenis
Jozef van Arimathéa, een volgeling van Jezus, gaat tegen de avond in het geheim, uit vrees voor de Joden, naar Pilatus en vraagt om het lichaam van Jezus om dit te kunnen begraven. Hij krijgt toestemming en het lichaam van Jezus wordt volgens Joods gebruik met ruikende kruiden, een mengsel van Mirre en Aloë, in zwachtels gewikkeld en in een in de rotsen uitgehouwen graf gelegd, waarna men een grote steen voor de ingang rolt. Het graf in de rotsen wordt wél in het evangelie van Matteüs genoemd, maar niet in alle vier de evangeliën. Volgens Matteüs zaten Maria Magdalena en de andere Maria tegenover het graf toen Jezus daarin te ruste werd gelegd.

Het kruisigen
Na de veroordeling tot de dood aan het kruis, werd de veroordeelde vaak gedwongen om de dwarsbalk van zijn eigen kruis, de patibulum die zo’n 45 kg. woog, te dragen naar de plaats waar de executie plaats vond. Aangekomen op de plaats waar alles plaats zou vinden werd de dwarsbalk neergelegd en moest de veroordeelde erop gaan liggen. Vervolgens werden er spijkers van 18 cm lengte en een doorsnede van 1 cm door de polsen geslagen om zo het gebied van de middelste zenuwarm te raken. Hierdoor ontstond een enorme pijn door de arm tot aan de schouders en nek. De staander van het kruis, de stipes dat een hoogte had van ongeveer 2,30 meter, stond dan al overeind, met in het midden een ruwe zetel voor een klein beetje ondersteuning. De dwarsbalk werd samen met de gekruisigde op de staander gehesen en de veroordeelde werd onzacht op de zetel gedraaid, waarna de voeten werden vastgespijkerd. De positie van het aan het kruis genagelde lichaam hield de ribbenkast in een dermate zware positie, dat het lastig was om uit te ademen en bijna onmogelijk om goed in te ademen. Een langzame verstikking werd dan ook uiteindelijk de doodsoorzaak. Ademen was alleen mogelijk door het omhoog drukken met de voeten, want dan konden de longen zich vullen met lucht. Naarmate het lichaam langer hing aan het kruis werd de gekruisigde zwakker en de pijn in de voeten maakte het onmogelijk om het lichaam nog langer omhoog te drukken. Door de oppervlakkige ademhaling die dan ontstaat begaven de longen het uiteindelijk.

HOEWEL HET LIJDEN EN STERVEN VAN JEZUS VOOROP STAAT, SPREEKT DE KERK TOCH VAN GOEDE VRIJDAG

Het ‘Goede’ aan deze vrijdag
De betekenis van de dood van Jezus en van Goede Vrijdag ligt in het offer dat Jezus volgens de evangeliën heeft gebracht. Zijn dood wordt in het Nieuwe Testament door Paulus en de andere apostelen gezien als het grootste offer dat een mens kan brengen. De brieven van Paulus over de gekruisigde Jezus Christus, zijn 20 tot 30 jaar na de kruisiging geschreven. De offers in het Oude Testament moeten gezien worden als een voorafschaduwing van of vooruitzien naar de dood van Jezus. De geofferde dieren, vooral de lammeren, wezen er al op dat voor betaling van de schuld bloed nodig is. Johannes de Doper heeft Jezus aangewezen als het ‘Lam van God’. Door zijn dood heeft Jezus de schuld van de zonde betaald. Daardoor heeft Jezus ook de satan overwonnen. Christenen herdenken daarom op Goede Vrijdag de verlossing van de zonde en de overwinning op de satan. Hoewel dus het lijden en sterven van Jezus centraal staat, spreekt de Kerk toch van ‘Goede’ Vrijdag, om erop te wijzen dat Jezus zichzelf opgeofferd heeft ter verzoening van de zonden. Andere bronnen noemen echter dat een verbastering van ‘Gods vrijdag’ heeft geleid tot de naam zoals wij hem nu kennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *