WAS IK MAAR EEN PLUIS

WAS IK MAAR EEN PLUIS

Was ik maar een pluis, dan kon ik reizen op de wind naar een Spaans huis, waar ik mijn liefste lieffie vind. Waar het warm is en zacht en de zon met roze rijst en de koude nacht met sterren bezaaide naar de hemel wijst. Waar ik in het donker of het licht, met mijn ogen dicht door mijn lusten waad en in des engel aangezicht me in jouw warmte baad. Wij volledig in de watten verdwijnen omringt door alles en gezien door niets en op de zwoele wind meedeinen, als een pluis… of zoiets.

Sanne Visser ’18

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *