VOORNEMENS

VOORNEMENS

Een jaar is rond en een nieuw jaar ligt voor ons. Mensen kijken dan achterom en vooruit. We kopen in en staan stil bij wat we willen veranderen. Om een jaar later op ongeveer hetzelfde lijstje uit te komen, want ergens onderweg bleken we toch min of meer dezelfde te zijn gebleven. Het is een bijzondere gewoonte zo aan de start van een nieuw jaar. Alsof het vuurwerk op oudejaarsavond ons plots een beter mens zal maken, of de toestemming geeft om de bitch of hero in ons vrij te laten. Yeehaa, here I come!

Dieren zijn onze spiegel
Het is blijkbaar een menselijk fenomeen om net nu en voor sommigen misschien zelfs alleen nu tot goede voornemens over te gaan. Dieren hebben daar geen last van. Die leven 365 dagen per jaar met een simpel minuscuul lijstje aan verlangens. Heb ik het warm of fris genoeg, kan ik eten en vooral: wie kan ik mijn liefde geven, onvoorwaardelijk en naast de basics; vooral zonder eisen en verwachtingen. Daar kunnen we als mensen iets van leren, toch? Mijn specialiteit is relatietherapie en dan zet ik ze graag in, mijn sensitieve kudde paarden en onze bijna steeds goedgehumeurde kwispelende roedel honden. Gezonde grenzen en overgave in liefde, de twee polen waar dieren instinctmatig van het één naar het andere in kunnen overgaan zonder dat hun ratio het leven ingewikkelder maakt dan nodig is. Simpel en duidelijk. Fijn is fijn en niet fijn krijgt een heldere grens of zelfs een stevige opdonder of gegrom. Mijn koppels bloeien open als ze zichzelf die vrijheid gunnen, en een wereld aan nieuw leven wars van valse beleefdheid of onderhuidse spanningen dient zich aan. Natuurlijk zijn, noem ik dat graag en dat is iets helemaal anders dan de (zogezegde?) happy softie peaceful vibes waar veel new age mensen zichzelf in proberen te passen om dan weer even extreem door de mand te vallen als de omstandigheden dat uitlokken. Jezelf zijn met al je kantjes lijkt mij het langste leven beschoren en vooral een leven en die mensen aantrekken die voor jou juist en bestemd zijn. Dieren kunnen daarin dus een oprechte spiegel zijn voor ons, heuse leermeesters zelfs.

Vervlogen als sneeuw voor de zon
De relatie tussen mens en dier kan ver gaan. Acht op de tien mensen beschouwen hun hond als volwaardig lid van het gezin. Sommigen zien zelfs hun partner liever overlijden dan hun hond. Nederland leek geschokt toen een man dit ooit toegaf in een uitzending van Sonja, maar het blijkt echt geen uitzondering. Onderzoek aan de Universiteit van Utrecht heeft aangetoond dat heel wat mensen liefdevoller omspringen met hun huisdieren dan met hun eigen partner. Het dier spreekt immers niet tegen, hij of zij voelt je aan en hij of zij verlangt niet dat het goed met je gaat als dat niet zo is. Kortom bij een dier mag je jezelf zijn met al je kantjes zonder dat je daarvoor wordt afgestraft of veroordeeld. Als er iets is waar ik op het einde van het oude jaar bij stil sta, dan is het dat. Dat wij mensen er best vaak en nog steeds een behoorlijk potje van maken. Dat we goede voornemens kunnen hebben bij de jaarwisseling, huilend op een begrafenis of zomaar tussendoor, maar een goede kudde of roedel zijn voor elkaar vervliegt als sneeuw voor de zon bij het minste akkefietje of meningsverschil. Onze ego’s zijn zo immens aanwezig en nog het meest bij degenen die beweren daar geen last van te hebben. Het is vreselijk, lachwekkend, absurd, verbijsterend en vernietigend en toch hebben we het ermee te doen. Ook in het nieuwe jaar. We kunnen hem of haar temmen, aan de leiband leggen of proberen te negeren, maar in alles wat we niet weten, staat er één ding onveranderlijk vast: het wereldnieuws en ons persoonlijk leven zal ook in dit nieuwe jaar een blauwdruk zijn en blijven van dualiteit. Ego en essentie, schoonheid en banaliteit, genieten en weerstand, licht en donker, storm en stilte na of voor de volgende storm, bruis en crash, leven en dood.

Hoe daarmee om te gaan is de vraag en de wijsheid die beweging kan brengen. Maar ook daar zijn geen pasklare antwoorden voor, al beweren sommige goeroes van wel. Honden herstellen in hun mand, paarden door te gapen en door hun eigen ruimte op te zoeken. Tussendoor leven ze voluit en in overgave. Ze verdienen die ereplaats. Een onbeschreven jaar ligt voor ons. Er zullen vast tig redenen zijn om te janken en hopelijk minstens evenveel om blij van te worden. Dat die gegeven tijd ons mag verrijken door beter om te leren gaan met het onverteerbare en ons laat proeven wat smaakt naar meer. 2018: we kleuren je in.

Johanna


Johanna Pien Savonije werkte ‘in een vorig leven’, jarenlang voor de Nederlandse televisie en radio. Zij presenteerde onder meer het indertijd populaire VARA radioprogramma ‘Dubbellisjes’ en het avontuurlijke tv-programma ‘Jules Unlimited’. Daarnaast schreef zij lange tijd voor tijdschriften als Flair, Feeling en Goed Gevoel. De laatste twaalf jaar werkt ze als gecertificeerd I.V. en Gestalt-Art-therapeute o.a. in een holistische huisartsenpraktijk. In de zomer van 2016 werd zij halsoverkop en totaal onverwacht verliefd op de Costa Blanca, waarna zij, na een zoektocht van bijna een jaar, met haar gezin en beestenbende definitief is neergestreken in haar nieuwe thuisland.