IK BEN VERSLAAFD!

Ik geef het toe. Ik ben verslaafd, verslaafd aan hele foute Spaanse series en ik schaam me kapot. Waarom schrijf ik daar dan over? Schrijftip nummer 1 van schrijfcoaches: ‘schrijf over zaken die lastig zijn, die je eigenlijk voor jezelf wilt houden, geheimen en gevoelige onderwerpen’. Dat dus. Dus het was kiezen tussen hele foute Spaanse series of mijn slaapkamergeheimen.

Sinds ik een normaal functionerende satellietverbinding heb, is er een wereld voor mij opengegaan en woon ik bijna in mijn televisiestoel. Bingewatchen, het zogenaamde ‘Vreetkijken’, is het nieuwe roken! Echt waar, het is superverslavend. In veel gevallen is dat nog niet zo erg. Wat is er heerlijker dan even helemaal in een andere wereld te stappen, zonder dat het schadelijk is voor je gezondheid. Althans, als je tijdens het kijken tenminste niet gedachteloos zakken chips en liters rode wijn wegwerkt.

Foute Spaanse series
Zo kan ik dus uren doorbrengen met het kijken naar hele foute Spaanse series. Ik begrijp er zelf ook niks van. Voor mij geen GTST, Luizenmoeders of mensen die zich vrijwillig op een eiland voor de Afrikaanse kust in een aftandse tent laten opsluiten, terwijl ze moeten kakken boven een plank met een gat en het ongedierte vrolijk in en uit wandelt. Nee, voor mij nog slechts Spaanse drama’s, liefst die van rond 1900 tot 1950, drama’s die zich afspelen in een hotel, telefooncentrale of iets dat vaag iets weg heeft van een warenhuis.

DE PERSONAGES ZIJN PASSIONEEL, TEMPERAMENTVOL EN HEERLIJK THEATRAAL

Het echte leven
Voordeel is natuurlijk dat de Spaanse taal al jaren mijn eerste spreektaal is en ik op mijn blonde lokken na, redelijk door kan gaan voor een Spaanse señorita. Als dat niet zo zou zijn, was het maar een saaie bedoening, denk ik. De personages in de series zijn passioneel, temperamentvol en worden heerlijk theatraal neergezet, al zitten in elke serie steeds dezelfde acteurs die opeens een blonde/zwarte pruik dragen, zich ‘vermommen’ met valser dan valse plaksnorren, is bijna iedereen zwaar alcoholist en wordt er tegelijkertijd vrolijk reclame gemaakt voor roken. Als iemand dwars ligt wordt diegene gewoon vermoord, of anderszins uit de weg geruimd, ontstaan er de meest onwaarschijnlijke liefdesrelaties en affaires, kortom, het is bijna het échte leven.

Vierkante ogen
Elke aflevering eindigt met een gigantisch spannende cliffhanger, waardoor ik me elke avond pas ergens tegen twee uur ’s nachts met moeite kan losmaken van het scherm en mezelf met vierkante ogen naar bed sleep om de volgende ochtend afgestraft te worden door jeukende ogen en barstende koppijn.

Natuurlijk is deze seriestijl gewoon ‘een soap’. Soaps heb ik nooit gekeken omdat ik jeuk kreeg van de ‘acteerprestaties’ en de onwaarschijnlijke verhaallijnen, daar waar ik nu dus juist, heel apart, voor opblijf. De hele soaphype heb ik dus gemist. Nu niet meer. Ik ben verslaafd… en ik vind het heerlijk.

Cristina xxx


Cristina Danneels is werkzaam als grafisch designer en timmert voorzichtig aan de weg als schrijfster en dichtster. Ze woont al enige tijd aan de Costa Blanca en schrijft elke maand in Viva! Magazine over zaken die haar bezighouden in haar drukke, maar vooral bijzondere leven.

Aanbevolen voor jou...

Leave a Comment