EEN WARM ONTHAAL

Mijn Spaanse vrienden Karin en Luis hebben mij uitgenodigd voor een lunch bij hen thuis. Ik vind het een hele eer want we kennen elkaar pas een jaar. Ze wonen in een zijstraatje midden in het centrum van het historische stadje Benissa en op zondagmiddag sta ik met wijn en bonbons verwachtingsvol voor hun deur. Luis doet vrolijk open en leidt mij door een donker voorportaaltje naar de gezellig verlichte woonkamer. “Ik heb alles pas geverfd!” zijn ogen fonkelen van trots. Ik kijk bewonderend rond en zie zonnebloem gele wanden onder een hemelsblauw plafond met authentieke bruine balken; heel smaakvol. “Hermoso!” complimenteer ik hem.

In de haard brandt een knapperend vuur, erboven hangt een schilderij van een sensuele Spaanse vrouw van wie de olijfkleurige decolleté gedeeltelijk is bedekt. De enige bank in het kleine vertrek heeft dikke, comfortabele kussens. Op het tafeltje ernaast herken ik de ingelijste pentekening die ik vorig jaar als verrassing voor ze maakte. Karin pakt het lijstje lachend op en wijst ook naar een ander cadeau van mij; een paar Delftsblauwe miniklompjes die nu aan de kastdeur hangen. Ik glimlach verlegen. Rechts langs de muur staat een smalle tafel, netjes gedekt en versierd met een azuurblauw vaasje met enkele frêle lila bloemen die Karin speciaal heeft gekocht. Mijn wijn en chocolade worden er dankbaar bij gezet.

Dan schuift Luis een zachtgeel gordijn opzij. “Pas op voor je hoofd!” Hij tikt tegen een dikke balk op ooghoogte waar we bukkend onderdoor moeten om de keuken in te gaan. Op de aanrecht staan kommen paprikarepen, sla, granaatappelpitten en een schaal met grillig gevormde paddenstoelen. “Ken je deze?” hij houdt er eentje tussen duim en wijsvinger voor mijn neus. “Vers uit het Bernia gebergte. Alles…” hij spreidt zijn armen, “komt vers uit deze omgeving.” Enthousiast steek ik mijn duim op. “Help je me even?” Luis maakt een ‘volg mij’ gebaar. We stappen de piepkleine patio in waar kruidige rijst, groenten en stukjes vlees in een platte paella pan op de gashouder staan te pruttelen. Hij geeft mij een houten lepel om te roeren. Ik snuif de heerlijke geur op en mijn maag rammelt als een gek.

Wanneer we even later aan tafel gaan en Luis de grote pan op drie sneetjes stokbrood zet voor de stabiliteit, kijken mijn lieve vrienden mij vol verwachting aan als ik de eerste hap neem. Ik proef… en richt mijn ogen verrukt op het pas geschilderde plafond. Tevreden scheppen zij nu ook op. Na de gezellige lunch nemen we een postre bij de warme haard. Karin komt zelfs met drie soorten eigengemaakt gebak! Bij het afscheid omhelzen we elkaar uitbundig. Glimlachend rijd ik naar huis en voel mij gezegend met zulke gastvrije, Spaanse vrienden.

Jacqueline van Tol


Jacqueline van Tol heeft een bijzondere passie voor kleur én voor Spanje. Aan de Costa Blanca schildert zij, geeft zij workshops en interieuradviezen. Door de kleurrijke wereld die zij creëert inspireert zij velen met beeld en woord. In haar column ‘Kleurrijk Spanje’ deelt zij op unieke wijze haar ervaringen door deze te combineren met een door haar gemaakt aquarel.

Aanbevolen voor jou...

Leave a Comment