DE MAGIE VAN KWETSBAARHEID

Griep. Het slaat toe. Genadeloos. Twee weken lang zieletogend oog in oog met de krachtige Montgo, kwetsbaar slapen, ontwaken. Weg van de wereld stelde het wakend oog van de olifant me keer op keer gerust: niets loopt weg als je wereld even stilstaat.

Mijn beroep heeft me meer dan regelmatig het bewijs geleverd voor het belang van het erkennen van onze kwetsbare essentie. Wie zich transparant zacht durft op te stellen kan verwond worden, maar wie de kwetsbaarheid verpakt en ontloopt beschadigt zijn wezen. Wanneer we onze verfijnde frequentie verhullen door onze knop ruwweg te verplaatsen naar een radiozender die door zijn hard lawaai de werkelijkheid overschreeuwt, lopen we veel meer kans op pijnlijke ervaringen. Toch lijkt de wereld te vragen om maskers, stoerdoenerij, small talk en vooral veel lawaai. Overleven lijkt eerder de boodschap, hang je kwetsbaarheid maar aan de kapstok zodra je de huisdeur achter je dichttrekt. Als je al de luxe hebt om in je eigen gezin je maskers af te zetten.

Bescheiden nederigheid
Deze illusie van onkwetsbaarheid is allesbehalve een effectief schild, maar verstopt eerder de innerlijke rijkdom die een vleugje magie kan toevoegen aan de ondraaglijke lichtheid van het dagelijkse bestaan. Een griep kan een wijze wegwijzer zijn omdat dit virus een krachtige overmeesteraar is van alle egostructuurtjes die in de actieve wereld weer zijn opgebouwd. Denk je alles onder controle te hebben en de wereld aan te kunnen? Nodig de griep uit en je weet weer dat bescheiden nederigheid een gezondere levenskunst is.

Hersenschimmen
Als psychotherapeute kom ik veel in contact met de kwetsbaarheid van anderen, maar ergens diep down wil ook ik graag antwoorden bieden op al die vragende ogen die zoeken naar troost in het even-niet-meer-weten. Toch zijn antwoorden ook vaak een geforceerd alibi en houvast en vaak is het veel heilzamer om samen in de kwetsbaarheid te zoeken zonder te willen weten wat de uitkomst is. Je overgeven aan het leven zonder te willen bepalen lijkt op een lange glijbaanrit waarbij de vaste grond niet in zicht is. Toch biedt juist de rit het avontuur en de verrassingen, en niet de hapklare brokken die ons verstand ons probeert op te dringen. Wie de griep op bezoek krijgt, kan het juk van overlevingsstrategie losweken en uitkomen bij een veel kwetsbaardere essentie van het bestaan. Je weet plots weer dat je in gezonde staat-van-zijn heel wat energie verliest aan flauwekul, de verkeerde mensen en dingen en aan veel hersenschimmen die het levensgenot in het hier en nu behoorlijk in de weg kunnen zitten. Als expats in een prachtig mooi gebied hebben we meer dan de noordelijke thuisblijvers de kans om de levenskunst te beoefenen. Zon, prachtige natuur, magnifieke sterrenhemels, het ruisen van de golven, de machtige kracht van het gebergte, de stille vrede van de vallei; zoveel uitnodigingen om thuis te komen bij de puurheid van het bestaan zonder egofranjes.

Kip zonder kop
Toch lopen ook hier heel wat landgenoten rond als kip zonder kop en met alle respect zie ik heel wat geharrewar en gedoe passeren op online-mediaplekken. Discussies over niets en kilo’s energieverlies die evengoed ingezet kunnen worden voor de schoonheid van het zuidelijk bestaan. Je neemt jezelf uiteraard mee bij een emigratie, maar wie hier de schoonheid van de omgeving niet toelaat, lijkt mij toch vrij verdwaald tussen hemel en aarde. Voluit genieten is moeilijk in de rat-race van het leven, maar hier in een land waar de Spanjaarden zelf het goede voorbeeld geven, kunnen we toch best een eind komen. Leef elke dag alsof het je laatste dag kan zijn. Veel aandacht voor flauwekul is er dan vast niet meer. Eerder zal het verlangen voelbaar zijn om je tijd door te brengen met wie je echt dierbaar is of zijn en te koesteren wat jou echt vervult.

Mijn griep bracht me weer een grote stap dichter bij huis. Oog in oog met de Montgo in stilte en diepe dankbaarheid voor alle zegeningen die ik mag tellen en alle loshangende draadjes die ik mag doorknippen. Omdat kwetsbaarheid een heel juiste leermeester en wegwijzer is. Ga voor goud in alle nederigheid.

Johanna


Johanna Pien Savonije werkte ‘in een vorig leven’, jarenlang voor de Nederlandse televisie en radio. Zij presenteerde onder meer het indertijd populaire VARA radioprogramma ‘Dubbellisjes’ en het avontuurlijke tv-programma ‘Jules Unlimited’. Daarnaast schreef zij lange tijd voor tijdschriften als Flair, Feeling en Goed Gevoel. De laatste twaalf jaar werkt ze als gecertificeerd I.V. en Gestalt-Art-therapeute o.a. in een holistische huisartsenpraktijk. In de zomer van 2016 werd zij halsoverkop en totaal onverwacht verliefd op de Costa Blanca, waarna zij, na een zoektocht van bijna een jaar, met haar gezin en beestenbende definitief is neergestreken in haar nieuwe thuisland.

Aanbevolen voor jou...

Leave a Comment