CLOSE UP: SANNE HANS

Wanneer Sanne Hans op het podium staat is één ding zeker: er moet gedanst worden. Op het podium barst ze dan ook van de energie. Tegenwoordig zien we haar meer dan ooit op televisie, ondermeer als coach van ‘The Voice of Holland’, maar dat betekent natuurlijk niet dat Sanne Hans, frontvrouw van haar eigen band Miss Montreal, haar grote liefde vergeet. Want dat is muziek maken, en dat kan ze als de beste. Het overtuigende resultaat: ‘Don’t Wake Me Up’ haar gloednieuwe album. De inspiratie voor het nieuwe album haalde ze vooral uit dankbaarheid, wat meteen de albumtitel verklaart. De carrière van Sanne Hans gaat als een trein en soms lijkt het een droom, wat ze allemaal mag meemaken. De titelsong, die volgens Sanne zelf het midden houdt tussen een festivalnummer en een ‘mooi liedje’, is een eerbetoon aan haar fans die tegenwoordig bij optredens alle nummers van begin tot eind meezingen.

Ook op de single die aan het album vooraf ging, One Last Drink, zingt ze haar fans toe. Het nummer gaat over haar liefde voor alle festivals die ze met haar band al jarenlang afgaat en hoe ze daar nog steeds staat te genieten op het podium, ook door de interactie met het publiek. Maar behalve muziek maakt Sanne ook televisie. Begon ze nog bescheiden als jurylid in Giel Beelens ‘De Beste Singer-Songwriter Van Nederland’, daarna werd ze gevraagd als een van de coaches in ‘The Voice Of Holland’, op prime time en met miljoenen kijkers. Ook het afgelopen seizoen was Sanne weer van de partij. Daarnaast heeft ze bij de publieke omroep ook haar eigen programma, Lieve S-S-Sanne, dat teruggrijpt op een speciaal onderdeel uit een eerdere theatertour. De volgende stap in haar drukke agenda was een eigen festival. Afgelopen november vond de allereerste editie plaats van Sannes eigen ‘Bierpop’ in Hardenberg, strak uitverkocht en een daverend succes. Al met al genoeg stof voor een leuk gesprek in Close Up met Nederlands bekendste stotteraar: Ssssss-Sss… ach, laat ook maar.

Met haar groep ‘Miss Montreal’ heeft Sanne Hans al tien jaar lang elk jaar een hit. Nu is er haar nieuwe album ‘Don’t wake me up’, heeft ze haar eigen popfestival én was ze weer te zien als coach in The Voice of Holland. Ze mag dan een nieuwe album hebben, het is niet automatisch zo dat ze die vol trots aan vriendlief en anderen heeft laten horen. Of zélf nog eens beluistert. Want aan het terughoren van haar eigen stem heeft Sanne ronduit een hekel. Ze geeft aan dat ze in de loop der jaren haar stem wel geaccepteerd heeft, maar liever hoort ze zichzelf niet. Ze heeft volgens haar de bevestiging van anderen ook niet nodig omdat ze heel goed weet wat ze maakt. En wat ze maakt dat brengt ze uit, met de gedachte dat er altijd mensen zijn die het leuk vinden. Veel nummers op het album zijn ontstaan na een avondje ‘lomp zuipen’, zoals ze het zelf noemt. Klinkt heel rock-‘n-roll, maar Sanne is haar met alcohol doorspekte imago al een tijdje voorbij. Gezond leven moet wel als je, zoals zij, tien jaar lang elk jaar met minimaal één liedje in de hitparades staat. Ze prikt tegenwoordig eerder in een groene salade met gegrilde kipstukjes en vindt zichzelf dan ook heel saai. Dat gezondere leven is op Instagram vooral goed te zien met de hoeveelheid sportfoto’s die ze daar post. Sanne de rockchick is Sanne de fitgirl geworden en dat is soms wel even wennen. De ommekeer kwam toen ze zichzelf op een foto zag. In het blauwe podiumlicht stond de cellulitis op haar benen. Ze zegt daar zelf over: “Mijn vriendinnetjes zijn allemaal jonger dan ik en ik dacht altijd: dat wat ik zie, is wat ik ook heb. Dat is niet waar. Ik wil wel in een hotpants op het podium kunnen staan zonder dat 20.000 man publiek cellulitis op mijn benen ziet, dat is mijn leven, hè.” Het trainen ging haar niet makkelijk af. Ze werd ‘kapotgemaakt’ door haar personal trainer, en hield het niet vol. Tot ze iemand trof die het allemaal wat rustiger aanpakte en zij de smaak te pakken kreeg. Dat ze dus langzaam maar zeker is veranderd van een ‘rockchick’ in een ‘fitgirl’ is dus duidelijk. Maar wie is Sanne Hans nu eigenlijk, waarom noemt men haar ‘Miss Montreal’ en wat heeft deze blonde muzikale workaholic, die het stotteren tot haar handelsmerk heeft gemaakt, precies met Spanje? De hoogste tijd om het haar te vragen.

Wat heb jij precies met Spanje?
“Ik ben meer van het Portugese als ik heel eerlijk ben. Dat wil niet zeggen dat ik Spanje niks vind, maar ik ben op mijn eerste echte vakantie naar Portugal gegaan en daar ga ik nog wel eens naar toe. Spanje is voor mij toch vaak net even te massaal. Maar ik ken het ook weer niet zo goed, dus misschien heb ik het wel helemaal verkeerd. Als jij mij nu uitnodigt voor een paar weken, dan kan ik je vraag beter beantwoorden.”

Een soort ‘Sanne blijft slapen’?
“Ja, maar wel in aparte kamers, hahaha.”

Ik zal er over nadenken. Maar even over ‘Miss Montreal’. Waar komt die naam vandaan?
“Ik heb geen idee, hahaha. Maar de naam is de naam en iedereen kent hem inmiddels, daar gaat het om.”

Vind je het heel erg als ik dat niet geloof?
“Nee, daar was ik al bang voor. Wat kan mij het ook schelen. Het heeft te maken met dat ik ooit seks had en dat er een bepaalde vloeibare substantie op een tekstboekje kwam. Het kwam net op de M van Montreal. Toen dacht ik in een dronken bui dat ‘Miss Montreal’ wel een leuke naam zou zijn voor een bandje. En nee, ik zeg niet wie de man was.”

Kijk, dat zijn de antwoorden, hahaha. Dus Miss Montreal heeft verder niets met je echte naam te maken?
“Nee, helemaal niets. Ik heet ook geen Sanne Hans, hoewel iedereen dat denkt. Eigenlijk heet ik Roos-Anne Hans, maar jij mag Sanne zeggen.”

Wie is Sanne? Omschrijf haar eens.
“Een lief, eerlijk, aardig persoon die soms nog wel wat onzeker kan zijn, maar dat nooit de overhand laat hebben. Iemand die heel erg hard werkt en toegewijd is aan haar werk, team en dierbaren. Oh ja, en een beetje gek. En dol op wijn en bier.”

Je sport de laatste tijd extreem veel.
“Ik ben wel rock-‘n-roll, maar ik moet ook gewoon werken. Ik kan niet met een kotskater op een interview als dit verschijnen. Dat heb ik wel gedaan, jarenlang, maar daar werd niemand blij van. Dus dat moest veranderen. Die katers zijn er nog steeds wel hoor, soms. En ik rook soms een pakje per avond, heerlijk. Maar ik kan het ook heel goed niet doen. Ik ben heel gedisciplineerd, met alles. Mijn stem is ook beter geworden nu ik regelmatig sport. Niets is zo erg als dat ik eigenlijk een weekendje te hard ben gegaan en ik een show moet doen met mijn brakke hoofd. En dronken slaap ik zo onrustig. Dan ga ik malen, doe ik het allemaal wel goed? Nu ik train, heb ik daar geen last meer van. Ik denk dat mensen niet helemaal goed beseffen wat sporten allemaal met mij heeft gedaan.”

Dus je slaapt wel lekker?
“Ik slaap heerlijk, als ik maar niet teveel drink. Geloof me, het is voor iedereen beter dat ik goed slaap, want ik ben een bitch als ik te weinig heb geslapen. En dat gebeurt dus als ik teveel drink. Dan plannen Daniël (haar vriend, drummer van Handsome Poets, red.) en ik een dagje samen, willen we iets romantisch gaan doen. Je moet toch een keer seks hebben, hahaha. Ja, dat schiet er ook bij in. Uiteindelijk valt ons romantische dagje altijd in duigen, en liggen we gewoon de hele dag in bed met de hond omdat we moe zijn.”

Je doet ook enorm veel.
“Ja, soms is het weleens wat veel en vind ik het allemaal maar lastig. Maar ik koester mijn drukke agenda ook hoor. Ik ben wat dat betreft heel dankbaar. Wij zijn een tijdje terug met Miss Montreal op toer geweest langs clubzalen, om het begin van onze carrière her te beleven. Dat ging gewoon in een roes, zo moe waren we na afloop. Maar toch was het heel erg leuk. Beetje dubbel dus.”

Hoe is het om tussen het verbale geweld van Waylon, Ali B en Anouk in ‘The Voice’ te moeten zitten?
“Ja, dat hakt er af en toe goed in. Ik ben het liefst iemand die de vrede bewaart weet je, maar zij willen hun gelijk halen. Die drie kunnen haantjesgedrag vertonen. Dat trek ik soms niet. Doe mij dan maar een wijntje, en die krijg ik nu ook. Als ik onzeker word van dat gekakel, dan zeg ik dat naderhand tegen productie, dan spreken zij de anderen erop aan. Het decor voelt inmiddels als mijn woonkamer, dus ik ben gelukkig niet meer zo onder de indruk. Al kijk ik het publiek niet aan als ik naar de stoel loop. Dat vind ik toch eng, ik voel me kwetsbaar. Maar als ik zit, ben ik niet meer bang om te draaien als niemand draait. Dat was ik eerst dus wel. Als ik nu een foute keuze maak, dan denk ik ‘fuck it’ dan is het maar zo. Ik word ingehuurd om mezelf te zijn, en daar horen ook domme acties bij. Ik kan dus maar beter schijt hebben aan alles en iedereen. Ik heb er wel veel geleerd. Ik was eerst onzeker door mijn stotteren, maar ik weet inmiddels dat ik er een prettig imago aan heb overgehouden. ,Het publiek ziet mij als mens. Als ik zeg dat ik even geen handtekeningen uitdeel omdat er iets ergs aan de hand is, accepteren mensen dat gewoon. Als Anouk dat zegt, is ze die onuitstaanbare diva, hahaha.”

Wat is geluk voor jou?
“Het ligt eraan wanneer je het aan mij vraagt. In de winter bijvoorbeeld, ben ik het gelukkigst als ik op een koude zaterdagavond, met mijn vriend en misschien wat leuke visite, een glaasje rode wijn kan drinken bij onze houtkachel. Dat vind ik zó heerlijk. Nadat ik twee jaar geleden totaal 
uitgeput was door veel te veel te werken, ben ik dit soort momenten beter gaan plannen en ook meer gaan waarderen. Ik weet tegenwoordig ook beter wat ik wel en wat ik absoluut niet wil doen op werkgebied, dus houd ik automatisch meer vrije tijd over. Als kind kon ik erg gelukkig zijn als ik op de bank lag en onze enorme kater Gijsje zich languit op mijn benen installeerde. Dat vond ik zó fijn, dat ik uren niet opstond, zelfs niet als ik moest plassen of trek had in chips.”

Je bent ‘ontdekt’ in het programma ‘De Wereld Draait Door’. Dat moet een aparte ervaring geweest zijn.
“Ja, dat was in 2008. Dat is een moment dat ik denk ik nooit meer zal vergeten. Ik werd na mijn optreden in een populaire reclame uitgenodigd in De wereld draait door. Terug in de auto naar huis voelde ik dat er iets aan de hand was. Het was een kantelmoment in mijn leven, waarvan ik wist: hierna wordt alles anders. Dat optreden was het begin van mijn doorbraak als artiest. In het begin was alles spannend en nieuw, maar dat nieuwe is er nu wel af hoor. Spannend blijft het altijd volgens mij. Elke vrijdag bijvoorbeeld kiezen radiostations uit het enorme aanbod nieuwe liedjes twee nummers voor hun playlist van die week. Als ik een nieuwe single heb, is dat bijvoorbeeld altijd een heel spannend moment, want het is nooit vanzelfsprekend dat jouw nummer wordt gekozen. Het moet bij de zender passen en de dj’s moeten het ook goed vinden. Maar als ik dan een berichtje van mijn plugger krijg, omdat ik op de playlist van een station sta, ga ik uit mijn dak. Dat blijft gaaf.”

Heb je, doordat je stottert, ooit gedacht dat je het zover zou kunnen schoppen?
“Dat ik als stotteraar zo veel op tv ben, vind ik echt hilarisch, maar het is ook een overwinning. Zéker mijn eigen programma Lieve S-s-sanne, want daarin moet ik veel voice-overs inspreken en tegen de camera praten. Dan stotter ik veel meer dan wanneer ik tegen een mens praat. Ik heb heel wat gevloekt, want het moest soms wel tien keer over, maar ik ben heel gelukkig met het resultaat. Ik ben niet van plan om dat stotteren ooit af te leren. Dat zou heel stom zijn, want het is nu mijn handelsmerk, hahaha.”

Maar je stottert niet als je zingt. Hoe komt dat?
“Ik heb werkelijk geen idee. Het heeft iets met mijn ademhaling te maken of zo. Maar eerlijk gezegd interesseert het mij geen reet, hahaha.”

En nu ben je één van de bekendste zangeressen van Nederland.
“Ja, soms denk ik echt wel eens dat ik droom. Ik weet bijvoorbeeld nog dat ik een aflevering van ‘The Voice’ keek met Nick & Simon erin. Die zijn écht bekend, dacht ik toen. En nu zit ik er zelf, dat is toch grappig, hahaha? Het gaat zo goed en het is allemaal ook zó tof. Ik denk ook regelmatig: wat je ook doet, maak me vooral niet wakker, want dit is echt een prachtige droom. Ik ben volgens mij ook precies hetzelfde gebleven, met nog steeds dezelfde tatoeages en littekens. Alles is nog hoe het was. Alleen vormen andere mensen nu hun mening over me. Maar dat is een logisch gevolg denk ik.”

Het zoveelste item in je drukke agenda is je eigen popfestival.
“Ja, ‘Bierpop’ in Hardenberg. Alweer de tweede editie achter de rug en ook dit keer was het weer een absolute topavond. En het blijft smaken naar meer, want zoals het er nu naar uitziet wordt het wat mij betreft een jaarlijks terugkerend spektakel.”

Dus we zullen jou niet snel horen klagen?
“Nee, dat zal ik niet snel doen, want ik heb echt een topleven, ik heb werkelijk niets te klagen.”

Ik bedank haar voor de tijd die ze heeft willen vrijmaken in haar ongelooflijk drukke agenda. Sanne Hans, een typisch voorbeeld van een grote mond maar een klein hartje. En grappig, het stotteren werd aan het einde van het interview een stuk minder dan in het begin. Toch nog een beetje onzeker.


Interview: Jan Nicolas
Foto’s: Privé archief

Aanbevolen voor jou...

Leave a Comment