NORA HENDRIKS, HUISARTS MET EEN PASSIE

Mijn huisarts is een vrouw en ze is lelijk. En niet een beetje lelijk, of gewoon onaantrekkelijk, nee, mijn huisarts is ronduit foei-lelijk. Daarbij gaat er altijd, heel irritant en eigenlijk ronduit smerig, een kauwgompje rond in haar mond. Haar open mond welteverstaan, zodat de patiënt mee kan genieten van de ronddraaiende Stimorol of wat ze dan ook als verfrissend bedoeld in haar mond heeft gestopt. Mijn huisarts is ook erg onvriendelijk, kortaf en steevast chagrijnig en ze geeft mij voortdurend het gevoel dat ze totaal geen verstand van zaken…

Lees verder...

ARTE FLAMENCO, HEILIGE SENTIMENTALITEIT

Geheel ten onrechte identificeert men nogal eens de hele Spaanse cultuur met de flamencomuziek en de zigeuners die haar vertolken. De meeste Spanjaarden hebben waarschijnlijk net zoveel verstand van flamenco als een gemiddelde Europeaan. De identificatie van flamenco met alleen de minderheid van de Spaanse zigeuners is echter al evenmin juist, daar er van oudsher flamenco-artiesten bekend zijn die geen etnische zigeuners zijn, en zelfs buitenlandse musici van enig niveau, waaronder Nederlanders. De flamenco zoals we die nu kennen, bestaat zelfs pas sinds het begin van de 20ste eeuw. De…

Lees verder...

HET ONTHULLENDE LEVENSVERHAAL VAN RICO VERHOEVEN

Schrijver Leon Verdonschot volgde wereldkampioen kickboksen Rico Verhoeven een jaar lang intensief. Tijdens trainingen, in voorbereiding naar wedstrijden, tijdens presentaties en workshops, thuis, maar ook in zijn vrije tijd. Hij sprak vele (jeugd)vrienden, familieleden, trainers, medesporters. Het resultaat is RICO, niet alleen een meeslepend en filmisch geschreven verhaal op de huid van de beste kickbokser van de wereld op dit moment, maar ook een onthullend inkijk in het persoonlijke leven van Rico Verhoeven. Voor het eerst vertelt hij (en zijn intimi) het verhaal van zijn getroebleerde jeugd. Zijn verstoorde relatie…

Lees verder...

EEN INNIGE MAALTIJD

In de familiekamer, annex keuken, in een rijkelijk met daglicht aangeschenen erker, zit Johan. Aan een ovale tafel. Al over zijn schouder kijkt hij ons tegemoet. Naast hem aan tafel, een mannelijke gast. Met Spaans uiterlijk. Die wij later zullen leren kennen. Na een korte, maar hartelijke begroeting, overhandig ik Johan een presentje: Limburgse asperges, eerste oogst. Schepper van het idee was hijzelf, tien jaar geleden! Barcelona, dinsdag, 15 maart 2016, op weg naar het huis van de maestro, per auto. Wij krijgen huisnummer 88 in het vizier en draaien dichterbij.…

Lees verder...