Kleurrijki Spanje - Jacqueline van Tol

STAKING

STAKING

Er hangt een speciale sfeer in de lucht. Ik merk het al wanneer ik, wandelend op deze mooie lentedag, de speeltuin aan de rand van de hei nader en hoge, uitgelaten kinderstemmen tussen de bomen hoor klinken. Vanaf de schommels stijgt vrolijk gezang op, de houten loopplank die naar de kleine uitkijktoren leidt, trilt onder dribbelende kindervoeten en kleurrijke kleuters rennen lachend achter elkaar aan over het gras. Het is duidelijk: vandaag staken de juffies en meesters. Crèches zitten overvol en de naschoolse opvang trekt er massaal met moderne bolderkarren op uit; húp de natuur in met z’n allen!

Hertenkamp
Bij het hertenkamp zie ik een jongen en een meisje staan. Hun dunne polsen door het hekwerk gestoken, aaien ze met een paar vingers de warme neus van een nieuwsgierig damhertje. De Joey’s, een kleine kangoeroe soort, hippen tussen de opkomende krokussen door en het drachtige, langharige heideschaap staat op knappen, zó een dikke buik heeft zij. Bruine kippen scharrelen naar wat eetbaars, maar de grond is droog en kaal. De jongen en het meisje huppelen voor mij uit richting restaurant Heidezicht. Daar, op het terras, wemelt het van de in de haast opgetrommelde opa’s en oma’s. Hun oppas kleinkinderen wiebelen op de stoelen, zuigend aan een rietje van hun flesje Chocomel of Fristi. Ze kunnen niet wachten om de hei op te rennen, hun vriendjes hangen al aan de takken van de grote klimboom.

Vrolijk en blij
“Mama help, ik val!” een meisje van een jaar of zeven bungelt gevaarlijk boven de grond. Ik neem een sprintje, pak haar stevig vast en zet haar met beide voeten op de grond. “Wat zeg je dan?” De net iets te zware moeder waggelt naar haar toe en pakt haar hand. Verlegen mompelt de kleine meid iets, ze schuift haar brilletje omhoog langs haar neus en kijkt me vanonder een stel lange wimpers schuchter aan. “O, graag gedaan hoor.” Ik geef haar een aai over haar bol en loop richting de open vlakte. Vandaag voelt alles vrolijk en blij.

IK GENIET VAN DE LENTEZON DIE DE HUID VAN MIJN GEZICHT PRIKKELT

Rozijnendoosje
Even verderop, bij de omgevallen den, picknickt een stel moeders met hun kroost. Ik glimlach als ik er langs loop en terugdenk aan de warme zomermiddagen waarop ik daar zelf bivakkeerde, met mijn jongste zoon van vier die met plakkerige vingertjes in een rozijnendoosje zat te friemelen. Ik wandel door naar het stille deel van de hei en de stemmen sterven weg. Ik laat ze achter mij, samen met mijn herinneringen en geniet van de lentezon die de huid van mijn gezicht prikkelt.

Als je denkt: “Dit lijkt mij geen Spaans tafereel.” dan klopt dat. Ik ben weer even terug in Nederland en dat is ook best wel lekker.

Jacqueline van Tol


Jacqueline van Tol heeft een bijzondere passie voor kleur én voor Spanje. Aan de Costa Blanca schildert zij, geeft zij workshops en interieuradviezen. Door de kleurrijke wereld die zij creëert inspireert zij velen met beeld en woord. In haar column ‘Kleurrijk Spanje’ deelt zij op unieke wijze haar ervaringen door deze te combineren met een door haar gemaakt aquarel.