Kleurrijk Spanje - Jacqueline van Tol

SPEURTOCHT NAAR DE LELIJKE NON

SPEURTOCHT NAAR DE LELIJKE NON

Mijn vriendin in Amsterdam wordt tachtig en als ik haar vraag naar haar wensen, schrijft zij dat ze ooit in een kerkwinkeltje in Valencia een mooi Mariabeeldje heeft gezien en spijt heeft dat ze dat niet heeft gekocht. Toevallig ga ik volgende week met de Nederlandse Club naar Valencia dus dat komt goed uit, maar… welke kerk bedoelt zij? Dat herinnert ze zich niet meer, wél ziet ze nog zó de lelijke non voor zich die achter de winkelbalie stond.

Speurtocht naar Maria
Opgetogen wacht ik daarom op een frisse ochtend met een groepje clubleden op de bushalte en verheug mij op de speurtocht naar Maria en de lelijke non. We stappen uit op het Plaza Ayuntamiento, midden in het centrum van Valencia. Ik gok op de eerste kerk bij de Markthallen en ga vol goede moed op weg. In een donker zijstraatje zie ik opeens een oud winkeltje met religieuze beelden in de etalage. Aha! Als ik de deur openduw kijken twee bejaarde Spaanse mannen mij vanachter een stoffige balie zwijgend aan. Ik knik vriendelijk. Door het glas van de hoge vitrinekasten staren tientallen Maria’s en andere heiligen verveeld voor zich uit. “Ik zoek een Maria van 20 cm met een echte stoffen jurk.” Een rimpel verschijnt in hun voorhoofd. “Zulke Maria’s horen bij een groep; Jozef, de herders, schapen, os, ezel en de Drie Wijzen moet u er dan bijkopen.” Ai. Ik zie mijzelf al met de hele heilige familie rondsjouwen…, nee, dat is niet de bedoeling.

De deuren zitten potdicht
Na een laatste blik op een levensgrote Jezus aan het kruis, haast ik mij het bedompte zaakje uit en vervolg mijn weg in het volle zonlicht naar de Mercado Central. Schoonmakers spuiten de trappen van de hallen schoon; een sterke vislucht doet me de adem inhouden. Gelukkig komt de kerk in zicht, maar helaas… de grote grijsgroene deuren zitten potdicht.

NA EEN LAATSTE BLIK OP EEN LEVENSGROTE JEZUS AAN HET KRUIS HAAST IK MIJ HET BEDOMPTE WINKELTJE UIT

Dan zie ik haar staan
Toch de Kathedraal dan maar. Die blijkt open, joepie! Maar ik juich te vroeg want het winkeltje van de lelijke non is tijdelijk gesloten. Wat een sof. Teleurgesteld verlaat ik de kerk en kijk uit over het plein. Hé, wat is dat? Een mooi verlichte etalage met prachtige heiligen! Verwachtingsvol loop ik naar binnen in dit eldorado voor geestelijken; goudkleurige kandelaars, kelken, hemelsblauwe kazuifels met gouden en witte biezen op de rug, zelfs hele altaarstukken staan er blinkend uitgestald. Ik weet gewoon niet waar ik moet kijken. En dán zie ik haar staan: met drie witte duiven aan haar voeten en een eenvoudig zachtblauw gewaad dat de tere huid van haar gezicht mooi doet uitkomen. Geen twijfel mogelijk; dit is ‘mijn’ Maria.

De winkeljuffrouw pakt een rijkversierde doos en legt Maria zorgvuldig op een wit satijnen bekleding. Opgelucht en ook met een licht gevoel van ontzag neem ik mijn feestelijke cadeau mee naar buiten. Missie geslaagd!

Jacqueline


Jacqueline van Tol heeft een bijzondere passie voor kleur én voor Spanje. Aan de Costa Blanca schildert zij, geeft zij workshops en interieuradviezen. Door de kleurrijke wereld die zij creëert inspireert zij velen met beeld en woord. In haar column ‘Kleurrijk Spanje’ deelt zij op unieke wijze haar ervaringen door deze te combineren met een door haar gemaakt aquarel.