Bragi Proëzie

SCHILDEREN MET WOORDEN

SCHILDEREN MET WOORDEN

Het papier als mijn doek, maagdelijk wit, wachtend op het inktaanzoek, dat vermomt als tekst het vlies verminkt. Met de inkt als mijn verf, schilder ik letters, vorm ik woorden, opgaand in zinnen aaneengeregen als koorden, terwijl ik al componerend als Vondel zelve over mijn doek zwerf. Het rood zijn de klinkers, wachtend op hun medekornuiten in de mooiste kleurvariaties, die als letterkundige uitblinkers een regenboog van woorden aaneensluiten, de gum onderwijl bezig met woordamputaties. Ik droom weg in mijn wereld, deel mijn gevoel, mijn gedachten, en probeer te betrachten om te schrijven wat ik bedoel. Een gedicht is als met woorden de schilderkunst bedrijven, toveren met teksten, literaire akkoorden, je op je dromen laten meedrijven. Mijn gevoelens delen, met velen, terwijl ik mijn gesloten boek langzaam open, schilder ik mijn mooiste doek. Schilderend met woorden maak ik mijn zelfportret, mijn ziel uit geslopen worden mijn gedachten beelden, die eerst nog in wanorde door mijn hoofd speelden, nu gemengd op mijn schilderspalet.

Bragi ’17