Sanne Visser

Stiltes zijn mooi en oefenloos gevuld. Als geruisloos in echo’s gehuld. Maar ook kunnen ze spanningen bezitten. Hoorbaar vanuit de stilte naar buiten treden. Zijn het de gedachten  welke omstreden… zonder strikken maar vol angst zullen ze zich hullen. Niet bij machten dit geluid uit te zetten. Alleen de doodVerder lezen…

Bragi Proëzie

Als ik toch eens vliegen kon, dan vloog ik met de vogels mee, hoog in de lucht, in de zon, als een fee, achtjes draaiend in mijn vlucht, tussen wolken zacht als watten, die de hemel bevatten. Als ik toch eens vliegen kon, dan was de hemel mijn plafond, konVerder lezen…

Bragi Proëzie

Als ik er niet meer ben, dan ben ik weg, precies zoals ik het zeg, hoe hard ik er ook voor wegren. Als de gaan tijd is gekomen, stoppen mijn wensen, mijn dromen, het contact met lieve mensen, want op is op en weg is weg, noem het jammer ofVerder lezen…

Bragi Proëzie

Ik sierde jouw wereld met een blinde ambitie, hield van je, leefde voor je, zou sterven voor je. Maar jij speelde met mijn kracht, stal mijn overtuiging, hebt verdriet gebracht, voel ik me gehavend en gescheurd, zwak en verlaten, aanvaard het gelaten. Ik zie de woede in je ogen, beloftesVerder lezen…

Bragi Proëzie

In mijn dromen bemin ik jou, keer op keer, mijn droomvrouw, verlangend maar fluisterstil, intens zacht en langdurig, beroerd mijn mond die van jou, teder, vurig, zoals ik het wil, telkens weer. Ik proef het zout op je warme huid, zinnenprikkelend als het ultieme liefdeskruid, al kussend over je lichaam,Verder lezen…

Bragi Proëzie

Ik zoek een gids, die mij heel expliciet, de weg kan wijzen, tijdens mijn reizen, door het steeds groter wordende grijze gebied. Daar waar vroeger kleuren spraken, mij met hun pracht wisten te raken, puur in schoonheid, is grijs gekomen voor kleur, is zwart superieur, en vergrauwd de wereld snel,Verder lezen…

Sanne Visser

Goed om juist vandaag te gaan. Ik heb namelijk alles zien staan. Een schap vol verleden een volle schat heden. Rijen gespiegeld naast elkaar, zoals gestapelde gedachten van haar. Een mengelmoes van wat eens was, toen een bezit nu niets pas. Wanneer je dat ziet en loslaat. Is er zoveelVerder lezen…

Sanne Visser

Was ik maar een pluis, dan kon ik reizen op de wind naar een Spaans huis, waar ik mijn liefste lieffie vind. Waar het warm is en zacht en de zon met roze rijst en de koude nacht met sterren bezaaide naar de hemel wijst. Waar ik in het donkerVerder lezen…

Bragi Proëzie

Het papier als mijn doek, maagdelijk wit, wachtend op het inktaanzoek, dat vermomt als tekst het vlies verminkt. Met de inkt als mijn verf, schilder ik letters, vorm ik woorden, opgaand in zinnen aaneengeregen als koorden, terwijl ik al componerend als Vondel zelve over mijn doek zwerf. Het rood zijnVerder lezen…

Bragi Proëzie

Zittend op het strand, de brandende zon hoog in de hemel gehesen, schrijf ik je naam in het zand, trekken mijn vingers spoortjes, schrijf ik lieve woordjes, die de zee komt lezen en meeneemt naar jouw land. Ik schrijf mijn strandbrieven, telkens weer, maar nooit legt de zee jouw antwoordVerder lezen…