belastingdienst in Spanje

BELASTINGDIENST IN SPANJE AANGEVALLEN OM DISCRIMINATIE

BELASTINGDIENST IN SPANJE AANGEVALLEN OM DISCRIMINATIE

Onlangs hebben 35 hoogleraren de aanval geopend op de Spaanse belastingdienst door het ondertekenen van de ‘Verklaring van Granada‘. De belastingdienst in Spanje wordt door hen onder andere discriminatie en misbruik van haar uitvoerende macht verweten.

Op 18 mei van dit jaar gingen de hoogleraren ‘Financieel en Fiscaal Recht’ akkoord met de Verklaring van Granada. Afgelopen vrijdag kwamen deze hoogleraren samen om de verklaring te ondertekenen waarin staat dat “de Belastingdienst de burgers van Spanje niet beschouwt als mensen maar als zijn onderdanen”. In de verklaring staat ook genoemd dat “de Spaanse overheid de fiscale ongelijkheid bevordert omdat ze zich niet houdt aan de grondwet”, waarin staat dat de fiscale bijdrage bepaald wordt naar economische draagkracht van de belastingbetaler. Enkele initiators van de verklaring zijn de hoogleraren Fernando Pérez-Royo, José María Martín Delgado, Juan Martín Queralt, José Manuel Tejerizo en Matías Cortés die het handboek van de Spaanse belastingwetgeving heeft geschreven en de voormalig voorzitter van het Grondwettelijk hof, Álvaro Rodríguez Bereijo.

Schuldig
Een belangrijk punten in de Verklaring van Granada is het feit dat d
e Spaanse grondwet er vanuit gaat dat iemand onschuldig is tot het tegendeel bewezen is. Volgens de hoogleraren draait de Spaanse belastingdienst dit principe echter om. Bij hen is iemand namelijk schuldig totdat het tegendeel bewezen is. Nog erger is dat de Spaanse Belastingdienst van de belastingplichtigen verwacht dat zij een soort administrateurs zijn. De belastingplichtige moet aan bepaalde eisen voldoen en dient bepaalde taken uit te voeren terwijl dat eigenlijk de verantwoordelijkheid is van de Belastingdienst.

SPANJAARDEN WORDEN DOOR DE BELASTINGDIENST GEZIEN ALS HAAR ONDERDANEN EN NIET ALS MENSEN

Bevordering van ongelijkheid
De initiators menen ook dat de belastingdienst zich niet alleen niet houdt aan het gelijkheidsbeginsel (belasting afdragen naar economische draagkracht), maar die ongelijkheid ook nog eens bevordert. De belastingdienst in Spanje beschouwt de belastingbetalers niet als mensen, maar als haar onderdanen. De term contribuyente (fiscaal bijdrager) wordt vervangen door de term obligado tributario (belastingplichtige). Alle Spanjaarden moeten een gelijke fiscale bijdrage leveren ongeacht in welke regio ze wonen. Op dit gebied zou het gelijkheidsbeginsel ook niet opgaan. Spanjaarden worden namelijk, fiscaal gezien, niet gelijk behandeld als het gaat om de herkomst van hun inkomen. Er is dus sprake van discriminatie op het gebied van belastingheffing afhankelijk van waar je in Spanje woont. Er is geen sprake van eenheid en gelijkheid als het gaat om het vullen van de staatskas terwijl de staat als enige bevoegd is om deze te reguleren en harmoniseren.

Omkoping
Volgens de verklaring is er sprake van een achteruitgang op het gebied van juridische zekerheid. Er wordt namelijk grotendeels afgestapt van de principes waar de belastingwet op is gebaseerd. Het begint meer te lijken op het Angelsaksische model waarin rechters soepeler omgaan met de juridische regels. De initiators menen ook dat omkoping helaas aan de orde van de dag is. In deze tijd is volgens hen alles te koop; stemmen, verwerven van inkomsten ten gunste van bepaalde sectoren, fiscale hervormingen binnen de overheid of andere specifieke autonome overheidsorganisaties. De initiators bekritiseren het feit dat grote, vaak internationale, ondernemingen dankzij hun grote hoeveelheid middelen kunnen ontsnappen aan belastingcontrole of kunnen profiteren van gunstige belastingregels. Volgens de Verklaring van Granada is het enige doel van de Spaanse Belastingdienst om belasting te innen waarbij alle individuele rechten van de belastingbetalers eenvoudig worden vergeten.

DE SPAANSE BELASTINGDIENST HEEFT JARENLANG MISBRUIK GEMAAKT VAN HAAR UITVOERENDE MACHT

Overheidsschuld
De initiators zijn verbijsterd vanwege het feit dat de Belastingdienst in Spanje de afgelopen jaren misbruik heeft gemaakt van haar uitvoerende macht en daarbij voorbijgaat aan de wetgevende macht. Volgens de initiators van de verklaring is de situatie zo zorgwekkend dat hoewel de autonome regio’s een grote bestedingscapaciteit hebben, ze weinig bevoegdheden hebben om belasting te mogen innen. Dat zorgt voor enorme tekorten aan overheidsmiddelen. De overheidsschuld bedraagt op dit moment bijna honderd procent van het Bruto Binnenlands Product.