Bragi Proëzie

ALS IK ER NIET MEER ZIJN MAG

ALS IK ER NIET MEER ZIJN MAG

Als ik er niet meer ben, dan ben ik weg, precies zoals ik het zeg, hoe hard ik er ook voor wegren. Als de gaan tijd is gekomen, stoppen mijn wensen, mijn dromen, het contact met lieve mensen, want op is op en weg is weg, noem het jammer of domme pech. Als ik er niet meer ben, dan zijn er wel anderen, mensen, elk met eigen wensen, met dromen, die bij hen wellicht wél uitkomen. Als ik er niet meer ben, weet dan dat ik je echt wel herken, als jij ooit ook mag komen, op de door mij bezette stek, een mooie plek, waar wij dan samen verder dromen. Als ik er niet meer ben, zul je mij dan missen, mij niet vergeten, de herinneringen niet wissen, ook al was ik niet zo van het daten. Als ik er niet meer ben, huil dan niet, heb geen verdriet, maar sta open, als je toch een traan laat lopen, voor het gevoel dat ik nu elders gelukkig ben. Als ik er niet meer zijn mag, tover dan je mooiste glimlach, niet omdat ik er niet meer ben, maar omdat ik er was.

Bragi ’18

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *